Խաչեն Արցախեցու «Աղոթք» նկարը մարմնավորում է հոգու տրանսցենդենտալ թռիչքը։ Կենտրոնական կերպարը պատկերված չէ որպես անձնավորված կերպար, այլ որպես հոգևոր լույսի և ներքին որոնման խորհրդանիշ։ Հետին պլանում բաց պատուհանը, լուսնի ներկայությամբ ուղեկցվող, դառնում է ոգեշնչման ուղի՝ հոգևորապես միահյուսված տարածություն, որը հոսում է ինչպես ներս, այնպես էլ դուրս՝ կամուրջ կազմելով «ես»-ը տիեզերքի անսահմանության հետ։